[Orasi] βιβλιοπροτάσεις. γεννήθηκα στα 1402

skordilis-spyros spyrisko στο otenet.gr
Πεμ 26 Μάϊος 2016 22:59:53 EEST


το προτίνω ανεπιφύλαχτα. δύσκολο βιβλίο αλλά γεμάτο γνώση απο την πρώτη 
μέχρι την τελευταία σελίδα.  σπύρος

--------------------------------------------------
From: "skordilis-spyros" <spyrisko at otenet.gr>
Sent: Thursday, May 26, 2016 10:43 PM
To: "οραση list" <orasi at hostvis.net>
Subject: [Orasi] βιβλιοπροτάσεις. γεννήθηκα στα 1402

> παναγιώτη κανελόπουλου.γεννήθηκα στα 1402
>
> Ο τρόπος διαμόρφωσης της νεοελληνικής εθνικής συνείδησης είναι το θέμα που 
> απασχολεί το συγγραφέα του "Γεννήθηκα στο 1402". Ο  Παναγιώτης 
> Κανελλόπουλος (1902-1986), πνευματική και πολιτική προσωπικότητα της 
> σύγχρονης Ελλάδας (καθηγητής Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, 
> ακαδημαϊκός, συγγραφέας αλλά και βουλευτής, υπουργός και δυο φορές 
> πρωθυπουργός το1945 και το 1967) εκδίδει το 1957 το έργο του "Γεννήθηκα 
> στα 1402". Το έργο αυτό έχοντας ως επίκεντρο τα τελευταία 51 χρόνια 
> (1402-1453) της Βυζαντινής αυτοκρατορίας παρακολουθεί όλες τις αγωνιώδεις 
> προσπάθειες της πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας της εποχής εκείνης για 
> το πώς μπορεί να διασωθεί η αυτοκρατορία από τους Οθωμανούς Τούρκους που 
> τους απειλούσαν. Μέσα από τις προσπάθειες αυτές ξεπροβάλλει σιγά-σιγά -από 
> ένα κύκλο διανοουμένων της Παλαιολόγειας Αναγέννησης- η επανασύνδεση του 
> ελληνικού Γένους με την ελληνική αρχαιότητα και η απομάκρυνση τους από τη 
> ρωμαϊκή κληρονομιά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Οι λόγιοι της εποχής 
> αυτοχαρακτηρίζονται με το όνομα Έλληνες, αποφεύγοντας το χαρακτηρισμό 
> Ρωμιοί, που είχε επικρατήσει για χίλια σχεδόν χρόνια. «Έλληνες εσμέν, ων 
> ηγείσθε και βασιλεύετε, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί»» 
> αναφωνεί ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων σε επιστολή του προς τον αυτοκράτορα 
> Μανουήλ Β! Παλαιολόγο (1391-1425). Η αφύπνιση της νεοελληνικής συνείδησης 
> έχει ήδη ξεκινήσει!
>
>
>
>
>
> ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΙΤΛΟΥ
>
> Επιλέγει ως χρονικό ορόσημο για ν' αρχίσει την αφήγηση του το 1402 -όπως 
> τονίζεται και στον τίτλο του έργου- επειδή το έτος αυτό αρχίζει η κρίσιμη 
> πεντηκονταετία για το Βυζάντιο πριν την Άλωση και η οποία σηματοδοτεί την 
> παράταση ζωής που πήρε το Βυζάντιο ως το 1453, χάρις στην ήττα των 
> Οθωμανών Τούρκων στη μάχη της Άγκυρας (1402) από τους Μογγόλους και στις 
> δυναστικές έριδες που ακολούθησαν την ήττα τους. Στα πενήντα αυτά χρόνια 
> πριν το τέλος, τι έκανε η πολιτική εξουσία για να σώσει την 
> Κωνσταντινούπολη, η οποία αποτελεί τώρα πια όλη τη βυζαντινή αυτοκρατορία 
> μετά τη συρρίκνωση της από τις κατακτήσεις των Τούρκων; θα μπορούσε να 
> κάνει κάτι άλλο και δεν έκανε; Έτη αγωνίας κι αγώνων! Χρόνια δύσκολα και 
> τραγικά συνάμα όμως και δημιουργικά από πνευματική και καλλιτεχνική άποψη, 
> ώστε το "Γεννήθηκα στο 1402" να είναι σχηματικά η χρονολογία -ορόσημο της 
> γέννησης της νεοελληνικής ταυτότητας!
>
> Ακόμα ο συγγραφέας παίζει με την πραγματική χρονολογία γέννησης του το 
> 1902 και τη χρονολογία γέννησης του αφηγητή το 1402, ορίζοντας έτσι 
> σχηματικά το ευκολοθύμητο διάστημα των 500 χρόνων, που χωρίζει τις αρχές 
> του 20ου αιώνα από την εποχή που ο νέος ελληνισμός αρχίζει να αποκτά 
> συνείδηση του εαυτού του. Με βάση λοιπόν το 1402 ο αφηγητής ζει το κρίσιμο 
> παρόν ως αυτόπτης μάρτυρας μέχρι το 1472, μπορεί όμως ως αναγνώστης των 
> πηγών που χρησιμοποιεί να πετιέται και στο παρελθόν της ελληνικής ιστορίας 
> αλλά κι ως ακροατής, όταν συνδιαλέγεται με πρόσωπα που γνωρίζουν την 
> ιστορία του τόπου τους. Έτσι αγκαλιάζει όλη την ιστορία του ελληνικού 
> Γένους απ' την αρχαιότητα ως λίγο μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 
> 1453 μ.Χ. ενώ πετάει κι ενδείξεις για το μέλλον της ελληνικής ιστορίας 
> μέσα από την έκφραση κάποιων συναισθημάτων που βιώνει.
>
>
>
>
> Ως προς το γραμματειακό είδος το έργο αυτό δίνει την εντύπωση 
> αυτοβιογραφίας, όπως κι ο ίδιος ο συγγραφέας συχνά το χαρακτηρίζει μέσα 
> στο έργο του και στο σημείωμα που παραθέτει μετά τον επίλογο του έργου ( 
> τόμος Β,σ.413),ενώ σ' άλλο σημείο του έργου του (Α,268) αναφέρει ότι 
> γράφει τα απομνημονεύματα του. Το έργο αυτό όμως -αν κι ακολουθεί το 
> τυπικό της αυτοβιογραφίας- δεν μπορεί να θεωρηθεί γνήσια αυτοβιογραφία 
> ούτε γνήσια απομνημονεύματα, διότι ο αφηγητής δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο 
> αλλά πλαστό. Επίσης ούτε ιστορικό μυθιστόρημα θα μπορούσε να 
> χαρακτηριστεί, διότι ο μύθος είναι ελάχιστος και περιορίζεται στα 
> περιστατικά της προσωπικής ζωής του αφηγητή ενώ η Ιστορία πρωταγωνιστεί. 
> Παρόλη όμως την έλλειψη δραματικών στοιχείων που συνοδεύουν συνήθως το 
> μύθο, το έργο καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, 
> διότι η δραματικότητα κρύβεται μέσα στα ίδια τα ιστορικά γεγονότα που 
> πλαισιώνουν το μύθο.
>
> Ποιος όμως αυτοβιογραφείται; Γιατί αποφεύγει ο συγγραφέας να του δώσει 
> ονοματεπώνυμο; Σίγουρα ο ανώνυμος αφηγητής αποτελεί το προσωπείο του 
> συγγραφέα, που μεταθέτει τον εαυτό του 500 χρόνια πίσω και φαντάζεται ότι 
> κάπως έτσι θα μπορούσε να σκέπτεται και να αισθάνεται η νεοελληνική ψυχή, 
> όταν άρχισε να αποκτά συνείδηση του εαυτού της. Εξάλλου οι διευκρινίσεις 
> του συγγραφέα στο «Σημείωμα» επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή. Το έργο δηλαδή 
> είναι μια υποτιθέμενη αυτοβιογραφία της νεοελληνικής ψυχής, που αποκτά 
> συνείδηση της εθνικής της καταγωγής, όχι αυτόματα με τη γέννηση της αλλά 
> με την απόκτηση των γνώσεων εκείνων από τον πολιτισμό και την ιστορία της, 
> που αποδεικνύουν ποια είναι, γνώσεις που τη δένουν με το αρχαίο ιστορικό 
> παρελθόν της και γνώσεις που την ξεχωρίζουν από τους άλλους λαούς. Γράφει 
> ο συγγραφέας «δε γεννιέσαι όποιος είσαι, αλλά γίνεσαι .και γίνεσαι στ' 
> αλήθεια, μονάχα αν γίνεις μόνος σου όποιος είσαι»(Α,63).
>
> Μα οι γνώσεις αυτές που αφυπνίζουν συνειδήσεις κρύβουν πίσω τους πράξεις, 
> ιστορικά γεγονότα, που σημαδεύουν και μορφοποιούν τους λαούς σε έθνη. Νέες 
> όμως πράξεις συνεχώς προστίθενται στη ζωή ενός έθνους. Έτσι η ταυτότητα 
> δεν είναι κάτι τελειωμένο, αφού προστίθενται σ' αυτή διαρκώς νέα στοιχεία, 
> τα οποία μπορεί να την εμπλουτίζουν ή να την αλλοιώνουν. Και την 
> εμπλουτίζουν τα στοιχεία εκείνα που δεν αντιγράφουν δουλικά τα άλλα έθνη 
> αλλά εκείνα που αφομοιώνουν δημιουργικά καθετί καινούργιο προσαρμόζοντας 
> το στις πραγματικά δικές της εθνικές ανάγκες κι επιθυμίες. Η εθνική 
> συνείδηση δεν είναι όμως μόνο γνώση αλλά και συναίσθημα:: συναίσθημα 
> φιλοπατρίας κι ευθύνης, να προστατεύσεις και να βελτιώσεις ό,τι σου 
> παραδόθηκε από τους προγόνους. Διάχυτη είναι μέσα στο κείμενο η αγάπη του 
> συγγραφέα-αφηγητή για τους τόπους εκείνους που αισθάνεται πατρίδα του και 
> για τις παραδόσεις του Γένους του. Η χρήση της κτητικής αντωνυμίας «μου» 
> δίπλα στη λέξη «Γένος» εκφράζει αυτή ακριβώς την ταύτιση του εαυτού του 
> και την αγάπη του για κάθε τι ελληνικό.
>
>
>
>
>
> Αυτό λοιπόν το ταξίδι ελληνικής, εθνικής αυτογνωσίας μέσα από τη 
> συσσωρευμένη γνώση της εποχής εκείνης -που προσφέρουν οι ιστορικές πηγές- 
> αλλά και μέσα από τη ζώσα ιστορία του παρόντος, πώς το οργανώνει και το 
> παρουσιάζει ο συγγραφέας Π. Κανελλόπουλος;
>
> Ο συγγραφέας, αρχίζει την αφήγηση του από την Πάτρα -τιμώντας έτσι- την 
> αγαπημένη του ιδιαίτερη πατρίδα, στην οποία έζησε τα παιδικά και μέρος των 
> εφηβικών του χρόνων. Έτσι προβάλλεται ότι η εθνική συνείδηση του ανθρώπου 
> αρχίζει να διαμορφώνεται πρώτα μέσα στο στενό περιβάλλον της γενέτειρας 
> του και ιδίως μέσα από την παρεχόμενη παιδεία που λαμβάνει από το δάσκαλο 
> του. Συγχρόνως του δίνεται η ευκαιρία να προβάλλει την ιστορία της Πάτρας 
> ως οικονομικό κέντρο της εποχής, την ορθόδοξη ταυτότητα της παρόλο το 
> ιδιότυπο καθεστώς κατοχής της από τον Πάπα της Ρώμης (τονίζοντας την 
> ύπαρξη μονών Ομπλού, Μεγάλου Σπηλαίου και ναού Πρωτοκλήτου Αποστόλου 
> Ανδρέα, κτισμένου πάνω σε αρχαίο ναό της θεάς Δήμητρας), την προσφορά της 
> στα ελληνικά γράμματα (Πατρινός ήταν ο λόγος Αρέθας, ο οποίος μελέτησε και 
> σχολίασε πολλούς αρχαίους συγγραφείς) και τη σχέση της με το Βυζάντιο, 
> αφού από την Πάτρα ξεκίνησε ο ιδρυτής της Μακεδονικής δυναστείας, 
> Βασίλειος Α! να κατακτήσει την εξουσία.
>
> Στη συνέχεια εκτείνει την ιστορία του στην ευρύτερη πατρίδα του, την 
> Πελοπόννησο, όπου οι πολιτικές συνθήκες της εποχής τον βοηθούν να 
> συνειδητοποιήσει την εθνική του ταυτότητα, προβληματιζόμενος πάνω στο 
> καθεστώς της Φραγκοκρατίας που επικρατούσε τότε και στις σχέσεις 
> υποτέλειας που είχαν επιβληθεί τότε πάνω στο δικό του Γένος, το ελληνικό. 
> Οι Φράγκοι, οι Βενετοί κι ο Πάπας της Ρώμης κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος 
> της Πελοποννήσου. Ο Μιχαήλ Η! ο Παλαιολόγος όμως πήρε το 1262 από τον 
> Φράγκο ηγεμόνα της Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο το νεόκτιστο κάστρο του, το 
> Μυστρά, μαζί με της Μάνης, της Μονεμβασιάς, του Γερακιού για να τον 
> απελευθερώσει, όταν τον έπιασε αιχμάλωτο στη μάχη της Πελαγονίας. Από τότε 
> μέσα στη λατινοκρατούμενη Πελοπόννησο δημιουργήθηκε μια εστία ελληνικής 
> κυριαρχίας για 200 περίπου χρόνια, η οποία όλο κι απλωνόταν αφαιρώντας 
> κτήσεις των ξένων κατακτητών, κι έχοντας το Μυστρά. πρωτεύουσα του 
> ελληνικού Δεσποτάτου του Μορέως. Η ξεχασμένη για χίλια περίπου χρόνια από 
> τη βυζαντινή εξουσία Πελοπόννησος γίνεται τώρα η επικράτεια των 
> Παλαιολόγων, ο Μυστράς μετατρέπεται σε καστρόπολη με παλάτια και ναούς κι 
> αναδεικνύεται σε πνευματικό κέντρο του νεότερου ελληνισμού, τη στιγμή που 
> η Βυζαντινή αυτοκρατορία έφθινε διαρκώς.
>
> Οι Παλαιολόγοι δημιουργώντας αυτήν την εστία προσωπικής και ελληνικής 
> κυριαρχίας, μήπως ήλπιζαν στη σωτηρία τους, έχοντας μια άλλη δική τους 
> επικράτεια, σε περίπτωση που έχαναν τη Βασιλεύουσα; Οι Παλαιολόγοι είχαν 
> συνείδηση ότι αυτή η εστία ελληνικής κυριαρχίας μπορούσε να σώσει το 
> ελληνικό γένος ακόμα κι αν η Κωνσταντινούπολη έπεφτε στους Τούρκους; 
> Ερωτήματα που απασχόλησαν τους λογίους της Παλαιολόγειας Αναγέννησης κι 
> ιδίως τον Γεώργιο Γεμιστό ή Πλήθωνα και προβληματίζουν και σήμερα κάθε 
> σκεπτόμενο άνθρωπο!
>
> Στη συνέχεια ο αφηγητής απλώνει την αφήγηση του στο κέντρο του αρχαίου 
> ελληνισμού, τη φραγκοκρατούμενη τώρα Αθήνα - την οποία επισκέπτεται- και 
> που την ορίζουν οι τραπεζίτες Ατσαγιόλι από τη Φλωρεντία. Θυμάται τους 
> προηγούμενους κατακτητές της Γάλλους και Καταλανούς από την Ισπανία, κι 
> ενώ θαυμάζει τα αρχαία μνημεία της «θρηνεί» μαζί με τον μητροπολίτη της το 
> Μιχαήλ Χωνιάτη πόσο έχει ξεπέσει από το αρχαίο της κάλλος. Εκεί γνωρίζει 
> όμως γνωστές οικογένειες Αθηναίων, όπως του Γεωργίου Χαλκοκονδύλη και των 
> υιών του, Λαονίκου και Δημητρίου, οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην 
> αναβίωση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος της εποχής τους και διαπιστώνει 
> ότι ο αρχαίος ελληνικός κόσμος αντιμετωπίζεται τώρα διαφορετικά από τους 
> χριστιανούς λογίους.
>
>
>
>
> Τώρα συνειδητοποιείται η μεγάλη τομή , που έφερε η έλευση του 
> χριστιανισμού στη συνείδηση του ελληνικού Γένους. Ο χαρακτηρισμός Έλλην, 
> επειδή ταυτίστηκε με τον ειδωλολάτρη, ξεχάστηκε για χίλια χρόνια, και στη 
> θέση του προτιμήθηκε ο χαρακτηρισμός Ρωμιός εκ του Ρωμαίος ως υπηκόου της 
> Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Κάποτε όμως ήλθε το τέλος της Ρωμαϊκής 
> αυτοκρατορίας. Το δυτικό τμήμα της, κατακτήθηκε από τα βαρβαρικά Γερμανικά 
> φύλα, και το ανατολικό τμήμα της με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη 
> εξελληνίστηκε στη γνωστή βυζαντινή αυτοκρατορία (η ονομασία βυζαντινή 
> είναι πολύ μεταγενέστερη, του 19ου αιώνα). Οι Ρωμιοί λοιπόν του 15ου αιώνα 
> συνειδητοποιούν τη μεγάλη απόσταση που τους χωρίζει από τους αρχαίους 
> Ρωμαίους. Tώρα μιλούν ελληνικά κι όχι λατινικά, οι Λατίνοι τους ονομάζουν 
> Γραικούς (απ' το όνομα των αρχαίων ελλήνων αποίκων της Κάτω Ιταλίας) και 
> Γερμανοί αυτοκράτορες της Δύσης χαρακτηρίζουν τον αυτοκράτορα του 
> Βυζαντίου ως «Έλλην βασιλέα», διεκδικώντας για τον εαυτό τους -λανθασμένα 
> βέβαια -τον τίτλο του Ρωμαίου αυτοκράτορα (Α,64-67, 245).
>
> Απ' τη μια η κάθοδος των βαρβάρων στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα, και η 
> ισχυροποίηση με την πάροδο του χρόνου των Φράγκων και των Γερμανών, έχει 
> ως αποτέλεσμα να αμφισβητείται η ρωμαϊκή ταυτότητα του Βυζαντίου. Απ' την 
> άλλη ο ερχομός της Φραγκοκρατίας το 1204 σε μεγάλο τμήμα του ελλαδικού 
> χώρου αναγκάζει τους Έλληνες-Ρωμιούς να προβληματιστούν για την ταυτότητα 
> τους, τώρα που ο κίνδυνος απώλειας και αφομοίωσης του ελληνικού Γένους από 
> τους Φράγκους αλλά κι απ' τους Τούρκους που αρχίζουν να τους απειλούν 
> είναι έντονος. Το όνομα Ρωμιός τώρα πια δεν πείθει.
>
>
>
>
> Τότε σ' αυτή τη γωνιά της Πελοποννήσου, στο Μυστρά, όπου ζούσαν κάποτε οι 
> αρχαίοι Σπαρτιάτες, αλλά και στη φραγκοκρατούμενη Αθήνα με τη ζωντανή 
> πάντα παρουσία των αρχαίων μνημείων της και στην αυτοκρατορία της Νίκαιας, 
> που ιδρύθηκε στα παράλια της αρχαίας Ιωνίας (μετά την άλωση 
> Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, το 1204) γίνεται η επανασύνδεση του 
> νεότερου ελληνισμού με το σύνολο του αρχαίου κόσμου. Ο Αθηναίος λόγιος και 
> πολιτικός Γεώργιος Χαλκοκονδύλης αρχίζει να χρησιμοποιεί το αρχαίο σύμβολο 
> του δικέφαλου αετού ως σύμβολο του Γένους, (Α,199), ενώ ο υιός του 
> Λαόνικος χαρακτηρίζει τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου ως «Ελλήνων 
> βασιλείς» και είναι ο πρώτος που συνένωσε σε μια ιστορική ενότητα την 
> αρχαία και βυζαντινή ιστορία, ιδέα που ακολούθησαν κι εμπλούτισαν αργότερα 
> κατά το 19ο αιώνα ο Ζαμπέλιος και ο ιστορικός Κ. Παπαρηγόπουλος.
>
> Τώρα μπορεί κάποιος να είναι Έλλην και χριστιανός συγχρόνως, χωρίς το ένα 
> να αναιρεί το άλλο. Έτσι λοιπόν γεννιέται ο τύπος του Νεοέλληνα -που 
> περιορίζεται βέβαια σ' ένα μικρό κύκλο διανοουμένων - ο οποίος παντρεύει 
> μέσα στη συνείδηση του απ' τη μια τις αρχαιοελληνικές ρίζες του κι απ' την 
> άλλη τη χριστιανική του πίστη. Έτσι οι αρχαιοελληνικές ρίζες του δεν του 
> φαίνονται πια μακρινές αλλά κοντινές, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται- 
> επειδή τώρα αποκτά συνείδηση πρώτον της εντοπιότητας του με τους αρχαίους 
> προγόνους, δεύτερον της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας στην οποία γράφει 
> τα έργα του, και τρίτον της αρχαιοελληνικής παιδείας, με την οποία 
> συνεχίζει να ασχολείται αντιγράφοντας χειρόγραφα και σχολιάζοντας τα.
>
> Απ' την άλλη όμως τον νεότερο Έλληνα τον χαρακτηρίζει κι η ορθόδοξη πίστη 
> του που μιλά την ψυχή του. Ο συγγραφέας-αφηγητής κάνει ειδική μνεία για τη 
> μυστικιστική υμνογραφία (Συμεών, ο επονομαζόμενος νέος Θεολόγος, Ιωάννης 
> της Κλίμακος, Γρηγόριος Ναζιανζηνός.), που τόσο συγκινεί την ψυχή του, 
> διότι πιστεύει ότι μέσα από τους ύμνους αυτούς εκφράζεται το γνήσιο πνεύμα 
> της πίστης του, η μυστική ένωση του χριστιανού με το Θεό (Α,39-45). 
> Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «οι αρχαίοι Έλληνες έκαμαν τον άνθρωπο να 
> ανακαλύψει ό,τι φωτίζεται από τον φυσικό ήλιο, να ανακαλύψει την αξία του 
> ανοικτού χώρου.που ξεσκεπάζεται και παραδίνεται στο φως (για παράδειγμα 
> αξία γυμνού σώματος) [.]ενώ ο Χριστιανισμός με την ψυχή και τα χέρια των 
> ίδιων πάλι των Ελλήνων έκαμε τον άνθρωπο να ανακαλύψει τον εσωτερικό χώρο 
> της ζωής, εκείνον που δεν τον φωτίζουν αρκετά οι ακτίνες του φυσικού ήλιου 
> [.] αλλά ένα άλλο φως»(Α, 267).
>
> Ακόμα ο νέος Έλληνας διανοούμενος ξεκαθαρίζει όχι μόνο τη σχέση του με 
> τους μακρινούς προγόνους του αλλά και με τους σύγχρονους του Ευρωπαίους κι 
> ανακαλύπτει τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους. Συνειδητοποιεί ότι στην 
> Καρολίγγεια Αναγέννηση έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή τα βαρβαρικά φύλα 
> (τα οποία είχαν κατακτήσει τη Δυτική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία) με την 
> ελληνορωμαϊκή παράδοση κι αργότερα πάλι στην Ιταλική Αναγέννηση, γεγονός 
> που είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και στη Δύση έργα εξίσου ωραία με 
> τα βυζαντινά. Έτσι γκρεμίζει στερεότυπα στα οποία πίστευε κάποτε με βάση 
> τα οποία χαρακτήριζε τους δυτικοευρωπαίους ως βαρβάρους κι αναγνωρίζει την 
> αξία των αληθινών έργων τέχνης, ακόμα κι αν προέρχονται από άλλους λαούς, 
> που αντιλαμβάνονται το ωραίο με διαφορετικό τρόπο απ' ότι αυτός . Εξαίσιες 
> περιγραφές των ναών του Μυστρά, των ψηφιδωτών του Δαφνίου, της Αγίας 
> Σοφιάς αλλά και των γοτθικών ναών και του Καδεθρικού ναού της Φλωρεντίας 
> κι άλλων πολλών έργων τέχνης φωτίζουν το νου για την αξία κάθε έργου.
> www.hostvis.net/audiobooks/1402.zip
> ________
>
> Orasi mailing list
> ________
>
> Orasi mailing list
> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
> orasi-request at hostvis.net
> και στο θέμα γράψτε unsubscribe
>
> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της 
> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση
> Orasi at hostvis.net
>
> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
>
> Για το αρχείο της λίστας
> http://www.mail-archive.com/orasi@hostvis.net/
> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
> http://www.freelists.org/archives/orasi
> __________
> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
> http://www.nvda-project.org/
> __________
> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και 
> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
> http://www.isobitis.com
>
> _____________ 




Περισσότερες πληροφορίες για την Orasi λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου